|
22/8/1381
حق با
دانشجويان است

24 سال جنگ
24 سال آوارگي
24 سال ترك تحصيل
24 سال و
…
امروز مردم تشنه
تحصيل اند, عاشق درس خواندن.
مدت هاست كه فقط روياي صنوف درسي افكارشان
را به خود مشغول كرده است. سال هاست كه با اين رويا زندگي كرده اند.
بسياري از جوانان اين مرز و بوم , آرزوي رفتن مدرسه و دانشگاه را با
خود به گور بردند و ….
امروز كه زمينه ي تحصيل فراهم
شده است بايد همگي دست در دست هم آينده روشني را به اميد گرفته از
تمام توان خويش در راه اندازي و بهبود وضعيت كيفي و كمي مدارس و
دانشگاه ها استفاده كنيم.
در چنين وضعيتي لازم است قبل از همه چيز به روحيات متوهم و افكار
پريشاني توجه كنيم كه بعد از 24 سال سرگرداني در دانشگاه حاضر شده اند.
دانشكده هايي تخريب شده و مسووليتي
….
درست است كه بايد هر كسي هر كاري از دستش بر مي آيد انجام دهد, اما نه
بدان معني كه به خودنمايي برسد, بدون آنكه لياقتي در نظر گرفته شود.
در
جريان درگيري هاي دانشجويي اخير كابل معتقديم كه اگر چنانچه مسوولين
دانشگاه كابل و وزارت تحصيلات عالي به گونه اي عمل مي كردند كه توجه به
روحيات دانشجويي سرمنشأ امور قرار مي گرفت , هرگز اين اتفاقات نمي
افتاد.
ما معتقديم كه هر اتفاقي يك پيش زمينه هايي را از خودش بروز مي دهد و
بر اساس آن پيش زمينه ها مي شود از حدوث آن اتفاق جلوگيري كرد.
اسلحه كشيدن بر روي دانشجويان بي پناه صرفاً جهت كنترل اوضاع , يك خبط
اجتماعي است.
ديگر زمان زور و اسلحه گذشته است. چرا بايد هنوز براي آرامش مردم آن هم
از قش دانشجو به زور اسلحه متوسل شد؟
اگر چنانچه مسوولان دانشگاه كابل از روز اول به درد دل هاي دانشجويان
گوش مي دادند و در رفع مشكلات آنان چاره انديشي مي كردند امروز هرگز
شاهد چنين حوداثي نبوديم.
شايد بعضي هنوز فكر مي كنند كه دانشجو را نيز بايد همچون بچه مكتب خانه
هاي قديم به چوب و فلك بست!!
در هر حال, جنبش دانشجويي يك جريان سيال علمي است و بايد در اين مسير
هدايت شود. بدون آنكه حزبي يا جناحي بتواند در آن تاثير گذاري كند. |