|
25/9/1381
ايران و تصاميم عجولانه در باره افغانستان
دولت ايران
در عين اين كه خود را در يك بي سياستي محض در مورد افغانستان در منظر
ديگران به نمايش گرفته است ، گاها دست به اقدامات عجولانه اي در اتخاذ
تصاميم مربوط به افغانستان مي زند.
اين تصاميم هرچند در برخي موارد ظاهرا منطقي به نظر مي رسد ، اما در
واقع حكايت از نوعي بازي سياست بازان خارجي با ايران دارد.
نمونه بارز اين مساله را در موارد سياست هاي مقطعي اخراج هاي اجباري
مهاجرين افغانستاني از ايران و پناه دادن به گلبدالدين حكمتيار رهبر
حزب اسلامي و سپس اخراج وي از ايران ، به مشاهده نشسته ايم.
اين موضوع امروز به صورت ديگري رخ نموده به بعضي از احزاب و يا مجموعه
هايي كه با سياست هاي ظاهري ايران و يا با سلايق برخي از مسوولان حتي
دون پايه كشوري ايران مطابقت تطبيقي ندارند ، اجازه ادامه فعاليت داده
نشده از ادامه كار آنان جلوگيري به عمل مي آيد.
اين در حالي است كه افغانستان در رابطه هاي كشوري از قانون مصوب سال
1343 هجري شمسي تابعيت مي كند و ايران نيز رعايت اين قانون را در رابطه
با آب رودخانه هيرمند به تاكيد گرفته است و بر طبق اين قانون ، تمامي
احزاب و مجامعي كه دولت مركزي افغانستان را به رسميت بشناسند ، مي
توانند در كشورهاي همسايه فعاليت داشته باشند. درحالي كه ايران اين
موضوع را به نفع افغانستان نمي داند!! كه اين خود ، نوعي دخالت در امور
داخلي افغانستان به حساب مي آيد.
در همين راستا بخش دفتر اتباع خارجي وزارت داخله ايران تعدادي از جمله
دفتر حزب الله افغانستان را (( كه بيش از 20 سال سابقه فعاليت در ايران
دارد )) در اين كشور تعطيل كرده است.در حالي كه به برخي از احزاب
ومجامع ديگر افغاني كه صلاح دانسته اجازه فعاليت داده است.
دولت ايران در برخي موارد ، با اتخاذ تصاميم عجولانه در مورد افغانستان
، هم مردم و هم مهاجرين افغانستاني در ايران را از خود آزرده خاطر مي
سازد و هم در آينده روابط حسنه دوكشور اخلال ايجاد مي كند. زيرا برخي
از مسوولان مجامع افغاني مستقر در ايران ، داراي وظايف و پست هاي مهمي
در داخل افغانستان هستند و يا در آينده عهده دار خواهند بود. كه اين
خود در روابط كلي دوكشور تاثير گذار است. |
